جهت بردارِ حاصل از ضرب خارجی، عمود بر هر دو بردار و است و به کمک قانون دست راست قابل تشخیص است و طول آن برابر مساحت متوازیالاضلاعی با اضلاع بردارهای اوّلیّه است[۴]؛ پس اگر زاویهٔ بین دو بردار باشد[۲]:
اگر بردارها همراستا باشند یا یکی از بردارها صفر باشد، حاصل ضرب خارجی صفر خواهد شد.