معادله‌های حرکت اینشتین–اینفلد–هافمن

از testwiki
پرش به ناوبری پرش به جستجو

معادله‌های حرکت اینشتین–اینفلد–هافمن الگو:به انگلیسی، چندین معادلهٔ دیفرانسیل حرکت هستند که به طور مشترک توسط ریاضی‌دانان آلبرت اینشتین، لئوپولد اینفلد و بانش هافمن رانده و مشتق گردیده‌اند. آنها معادلاتِ دیفرانسیلِ در حرکتی‌ای هستند که پویایی تقریبی یک سیستم «جرم‌های نقطه‌ای» را در رابطه با کنش و واکنش‌های گرانشی متقابل بین آنها؛ از جمله اثرات نسبیتی عمومی را، توصیف می‌کنند. در گشودن این معادله‌ها از (سری‌های) درجه اول بسط پسانیوتنی استفاده شده، و در نتیجه؛ آنها تنها در حد جِرم‌هایی که سرعت‌هایی به نسبت کم؛ نسبت به سرعت نور، دارند و مواردی که میدان‌های گرانشی مؤثر بر آنها؛ در نیجه به نسبت ضعیف است، معتبر هستند.

با تصور تعداد سیستم‌های جرمی N، برچسب‌های هر شاخص: A = ۱، … تا، N، بردار شتاب مرکز سنگینی سراسری جرم A برابر است با:

a→A=∑B≠AGmBn→BArAB2+1c2∑B≠AGmBn→BArAB2[vA2+2vB2−4(v→A⋅v→B)−32(n→AB⋅v→B)2−4∑C≠AGmCrAC−∑C≠BGmCrBC+12((x→B−x→A)⋅a→B)]+1c2∑B≠AGmBrAB2[n→AB⋅(4v→A−3v→B)](v→A−v→B)+72c2∑B≠AGmBa→BrAB+O(c−4)

در حالی که:

x→A بردار موقعیت مرکز سنگینی سراسری جرم A است
v→A=dx→A/dtبردار سرعت مرکز سنگینی سراسری جرم A,
a→A=d2x→A/dt2 بردار شتاب مرکز سنگینی سراسری جرم A,
rAB=|x→A−x→B| فاصله برداری (مختصات) میان جرم‌های A و B است
n→AB=(x→A−x→B)/rAB بردار یکایی است که جهت آن از جرم B به سوی جرم A است
mA مقدار جرمی جرم A.
c سرعت نور است
G ثابت گرانشی است
(نماد O بزرگ) در آن زمان برای نشان‌دادن این‌که از نظر ترتیب (c−4) یا فراتر است استفاده می‌شده‌است.

جستارهای وابسته

منابع

الگو:پانویس