نمایش مبدأ برای پیش‌نویس:تاب آوری (علوم مواد)


در علم مواد، تاب آوری یا جهندگی (به انگلیسی: Resilience)، توانایی یک ماده در جذب انرژی در صورت تغییر شکل الاستیک و سپس آزادسازی و بازگرداندن آن انرژی بعد از حذف بارگذاری است. تاب آوری حدنهایی به بیشترین مقدار انرژی که یک ماده بدون تغییر شکل دائمی و نامطلوب، قبل از خارج شدن از محدودۀ الاستیک می‌تواند جذب کند گفته می‌شود. همچنین حداکثر انرژی قابل جذب در واحد حجم بدون ایجاد ناهنجاری‌های دائمی و نامطلوب مدول تاب آوری نامیده می‌شود. این انرژی را می‌توان با انتگرال‌گیری از نمودار یا منحنی تنش-کرنش از نقطۀ صفر تا حد الاستیک به صورت زیر محاسبه کرد:


<math>U_r=\textstyle \int_{0}^{\varepsilon} \displaystyle \sigma d\varepsilon</math>


در حالت کشش تک‌محوره و با فرض خطی بودن الاستیسیته و طبق مدول یانگ و قانون هوک، معادله به صورت زیر بدست می‌آید:


<math>U_r=\frac{\sigma_y \varepsilon_y }{2} = \frac{1}{2} \sigma_y (\frac{\sigma_y }{E})= \frac{\sigma_y^2}{2E} </math>






[[رده:کشسانی]]
[[رده:علم مواد]]
[[رده:مکانیک]]